سوسک های هوشمند
ميليون ها سال پيش از آنكه دانشمندان اثر نيلوفر آبى و ابرتر شدگى را براى كاربردهاى فناورانه با يكديگر ادغام كنند، يك سوسك كوچكِ صحراى ناميب در افريقاى جنوبى از اين دو اثر در هدف ديگرى؛ يعنى جمع آورى آب براى حفظ بقاى خود استفاده كرد. صحراى ناميب بى نهايت خشن و نامهربان است؛ زيرا دماى طول روز در اين صحرا مى تواند به 50 درجه ى سانتى گراد برسد و بارش باران در آنجا بسيار كم است و مى توان گفت تقريباً تنها منبع رطوبت، مه هاى غليظ صبحگاهى هستند كه آنها نيز معمولاً با يك نسيم بسيار مرطوب رانده مى شوند.اين سوسك كه نام علمى آن استنوكارا اس پى (Stenocara sp) است راهى براى جمع آورى آب از چنين مه هايى ابداع كرده است. سوسك به شكلى كه سرش رو به پايين و پشتش رو به بالا باشد نشسته وخود را در مقابل باد مرطوب قرار مى دهد. آب بر روى پشت اين سوسك انباشته شده، سپس در درون دهانش مى چكد. اساس علمى رفتار اين سوسك، منجر به پيدايش ايده هايى براى فناورى جمع آورى آب در مناطق خشك شده است.
ادامه نوشته
+ نوشته شده در جمعه ۲۷ اسفند ۱۳۸۹ ساعت 23:24 توسط سیده ندا تاجگردون
|
وبلاگ انجمن علمی دانشجویی فیزیک